Radiator ombouw ‘Strand bij eb’

In mijn vorige blog kon je lezen hoe ik de radiator ombouw ‘wateroppervlak’ heb gemaakt. Al snel nadat ik begonnen was aan deze ombouw, kwam ik tot de conclusie dat het me, vanwege de grote hoeveelheid handwerk, veel meer tijd zou gaan kosten dan ik in eerste instantie berekend had. In overleg met mijn opdrachtgever, heb ik daarom besloten om voor de tweede ombouw iets nieuws te ontwerpen wat minder arbeidsintensief zou zijn.

Ik wilde iets ontwerpen wat paste bij mijn andere ombouw met ook het thema water. Hierbij liet ik me inspireren in de vormen die achterblijven in het zand wanneer het water weer wegtrekt bij eb.

Ik gebruikte eenzelfde plaat multiplex van 40mm dik. Door lange groeven in het hout de schuren ontstond een vergelijkbaar effect wat je ook op een strand kan vinden. Mijn plan was dit patroon te maken en de plaat vervolgens in smalle latten te zagen zodat het een uitgerekt ontwerp zou worden.

Toen de eerste groeven en lijnen vorm begonnen te krijgen, kon ik al voor me zien hoe het eindresultaat zou worden. Dit moest een ombouw worden van bijna 250 cm lang. De latjes werden elk 9 mm breed en de ruimte tussen de latten moest ook 9 mm worden. 

Ook dit ging weer goed met een haakse slijper en rasp. Doordat ik nu niet helemaal door de plaat heen hoefde, scheelde dat een hoop tijd en werk. Weliswaar lukte het me ook hier weer om een berg zaagsel te creëeren.

Toen de plaat in de ruwe vorm klaar was kon ik beginnen met het eerste schuren.

Ook hier doet het schuren weer onwijs veel, dit geeft direct dat gevoel van glooiend zand en de grillige vormen op het strand.

Ik moest nog iets bedenken om de latten straks op gelijke afstand van elkaar op het frame te kunnen bevestigen. Hiervoor heb ik een rest stukje van het multiplex gebruikt die ik in allemaal gelijke blokjes heb gezaagd. Deze kan ik tussen de latten plaatsen waardoor ze direct ook vast geklemd worden.

Toen kon ik beginnen aan het in latten zagen van de plaat. Als eerste zaagde ik beide zijkanten, waar ik aan de achterzijde 3 diktes van het multiplex op lijmde zodat deze breed genoeg werd, om de ombouw aan de zijkant af te dichten. Daarna zaagde ik elk latje op 9 mm en plaatste hem op het frame met telkens een blokje multiplex er tussen. Alleen de blokjes lijmde ik vast, zodat ik alle latjes er ook weer uit zou kunnen halen.

Toen alle latten op het frame zaten, was de glooiing heel mooi om te zien. Het nodigde heel erg uit om er met je hand over heen te glijden. Alleen waren alle zaagsneden nog scherp dus dat had niet het gewenste effect.

Er zat niks anders op dan alle latten te schuren. Ik heb verschillende manieren geprobeerd maar uiteindelijk werkte het het beste om het met de hand te doen. De latten hebben allemaal een eigen vorm en dat is machinaal haast niet te doen maar 132 latjes met de hand is dan best wel een opgave.

Toen alle latten geschuurd waren konden ze gelakt worden. Hier heb ik ook weer de ultra matte lak van trae lyx voor gebruikt.

Het begon ergens op te lijken. De zijwanden gingen ook mooi op in het geheel.

Omdat je tussen de latten door kon kijken wilde ik het frame zo minimalistisch mogelijk houden. Twee horizontale hardhouten latten met drie verticale smalle latten. Mijn plan was om de stijfheid van de constructie uiteindelijk te laten ontstaan tussen de vensterbank en de vloer.

De bestaande vensterbank kon blijven liggen zodat de nieuwe vensterbank extra steun zou krijgen. Het frame heb ik aan de oude vensterbank vast gemaakt door middel van metalen plaatjes onder de vensterbank.

De vensterbank kon op maat gemaakt worden. Ook hier weer eikenhout, behandeld met trae lyx. En vervolgens konden alle latten geplaatst worden. Ik had ze allemaal voorzien van een nummer zodat het niet fout kon gaan.

En dan hier het eindresultaat. De latten zitten dusdanig geklemd tussen de kleine blokjes multiplex dat het niet nodig was om ze vast te lijmen. Dit maakt ook dat het geen moeite is om bij de verwarming te komen mocht je daar bij moeten.

Wanneer de meubels weer op hun plek staan en de vensterbank is ingericht gaat hij perfect op in de ruimte. Ook hier is het een object geworden wat je oog trekt en waar je telkens weer nieuwe dingen in kan ontdekken. Vanuit elke hoek veranderd het aanzicht en daarmee het patroon.

Ik vind beide ombouwen een erg geslaagde klus, vol met overwonnen tegenslagen, uitdagingen en moeilijke momenten, maar met een eindresultaat waar ik ontzettend trots op ben en een zeer enthousiaste opdrachtgever. En dat laatste is natuurlijk het belangrijkste.