Uil van keramiek in rand van dak
Een toffe opdracht met veel vrijheid en creativiteit. Ik kreeg enige tijd geleden de vraag of ik een keramieken beeld kon maken die geplaatst kon worden op het dak bij een huis in Zaltbommel. Na enig overleg waren we het eens geworden dat het een uil moest worden. Omdat het beeld op het dak geplaatst moest worden, en goed zichtbaar moest zijn vanaf de straat, moest het vrij groot worden. Hoe de vorm moest worden mocht ik zelf bedenken.
Omdat ik beter in klei kan schetsen dan op papier, ben ik begonnen met het maken van een prototype. Dit om de opdrachtgevers een beeld te kunnen geven van hoe het uiteindelijke beeld eruit zou komen te zien.
Zoals bij al mijn vogelfiguren begon ik met het maken van een massieve vorm, die ik vervolgens open snij om te zien hoeveel van de klei ik kan verwijderen zonder de vorm van de vogel te verliezen.
De klei ruw ik vervolgens op om beweging te creëeren en het gevoel van veren te krijgen. De open gewerkte vorm zorgt ervoor dat het beeld luchtiger wordt dan wanneer het om een massieve vorm zou gaan. Dit past naar mijn idee beter bij een vogel, dat zijn lichte, luchtige dieren.
Nadat het idee was voorgelegd en goedgekeurd door de opdrachtgevers kon het echte werk beginnen. Een zware klus waarbij ik meer dan 40 kg klei moest vormen. Naar aanleiding van het prototype had ik de vraag gekregen of het uiteindelijke beeld wat dikker kon. Meer zoals een Oehoe in plaats van een Ransuil.
Nadat de ruwe vorm gemaakt was kon ik beginnen met het uithollen en open werken van de uil. Niet teveel tegelijk en continu rekening houden met de hardheid van de klei. Tussendoor moet de klei telkens even drogen zodat de klei uit kan harden.
Altijd weer tof wanneer de eerste doorkijk is gerealiseerd. Naarmate er meer klei verwijderd wordt, wordt het beeld gelukkig ook steeds wat lichter en beter te hanteren.
Ook hier ruw ik de klei weer op om het beeld leven te geven. Deze vorm nodigde uit voor een contrast tussen een glad stuk naast voor de rest een ruwe huid. Als dit uiteindelijk transparant geglazuurd wordt geeft dat een gaaf effect wanneer de zon er op schijnt.
Als de klei de eerste keer gebakken is, kan het glazuur aangebracht worden. Dit geeft altijd een volledig vertekend beeld van het eindresultaat, ongebakken glazuur ziet er totaal anders uit dan wanneer het gebakken is. Het is altijd weer enigszins een verassing hoe het uit de oven komt.
Het resultaat is heel tof geworden, doordat ik veel van het glazuur ook weer afpoets voordat ik het ga bakken, krijg je allemaal kleine kleuraccenten in plaats van volledig dekkende glazuur. Ook de combinatie met het gladde vlak doet precies wat ik gehoopt had dat het zou doen.
Omdat de uil precies boven de regenpijp komt te staan moest er een constructie gemaakt worden die weersbestendig is en op pootjes staat, zodat het water er onderdoor kan. Trespa, RVS schroefdraad en aluminium strips gaven de oplossing.
Ik had precies vier centimeter tussen de dakgoot en de dakpannen, door schroefdraad en RVS moeren te gebruiken kon ik de pootjes precies op maat instellen.
De aluminium strips kon ik onder de dakpannen om de panlatten buigen en vast schroeven met zelftappende schroeven. De uil had ik aan de onderkant voorzien van ook een stuk draadeind, die precies in het gat op de plaat valt en van onderaf vast gemaakt kon worden met een moer.
Dan het spannende moment, kijken of alles past. Toen dat het geval was heb ik de uil voor extra stevigheid ook nog vast gezet met high tack lijm en aan de onderkant alle kieren dicht gemaakt met EPDM kit zodat je absoluut zeker kan zijn dat er geen water onder kan komen.
Als laatste moesten de dakpannen terug gelegd worden en zie hier het eindresultaat. Ze zeggen altijd dat een foto meer zegt dan 1000 woorden, maar in dit geval ziet het er in het echt veel mooier uit. Kan jij het beeld vinden in de stad?
Om het prototype niet verloren te laten gaan heb ik deze vereeuwigd in de natuurlijke muur uit een van mijn eerdere blogs. Vanuit zijn gresbuis kan hij mooi uitkijken over de tuin.